“Who are we fucking kidding?”

vraagt Pieter Wijtenburg zich af in het artikel ‘Aan de burn-out bullshit voorbij’, dat me door een trouw volger (dankjewel Ruud!) werd doorgestuurd. 

Wijtenberg is er (net als ik) dieper ingedoken en ontdekte wat velen nog steeds over het hoofd zien of niet willen zien: Die stress waar we nu bijvoorbeeld zo op focussen in “De Week van de Werkstress”, is niks anders dan het gevolg van angst. In de kern, als je dieper doorvraagt kom je steeds uit bij hetzelfde: de angst om niet goed genoeg te zijn, wat ik zoals je weet perfectionisme noem.

Vanuit die overtuiging (er is iets mis met me) en met die energie in je en om je heen (zwaar) zul je weinig of geen vrijheid ervaren.
Je voelt je juist bekneld, je wordt geleefd. Je kunt niet zijn wie je werkelijk bent.

 

Het voelt vast niet fijn als je in een burn-out zit en je leest ‘burn-out bullshit’.

Het kan overkomen alsof je niet serieus genomen wordt. Dat kan pijn doen. Je voelt je niet gezien, niet gehoord. Maar ik zou willen zeggen: Lees het artikel even goed en merk wat er werkelijk wordt gezegd. Het gaat namelijk absoluut niet om miskenning van jou of ‘je probleem’. Je hebt wat er aan de hand is (of wat er dreigt te gebeuren als je al uitgeput bent) juist serieus te nemen.

Niet oppervlakkig, maar juist dieper.
Echt begrijpen waarom jij je voelt zoals je je voelt.
Niet pleistertje erop en hup weer gaan.

Wat heb je aan zachte heelmeesters en stinkende wonden?

Wat koop je ervoor als je nu weer met zachte hand wordt teruggemasseerd naar je werkplek en volgend jaar weer in een burn-out beland? Hoe vaak wil je dat jezelf aandoen?

Weerstand is een goed teken. Verzet tegen verandering hoort erbij. Maar kijk eens of je de inhoud van het artikel van Wijtenberg écht tot je kunt laten doordringen. En slaap er anders nog eens een nachtje over. Wees eens heel eerlijk naar jezelf.

  • Hoe blij ben jij met jouw leven, met de huidige situatie?
  • Komt hoe je je voelt écht uit de lucht vallen of is het alleen maar een signaal?
  • Wat zou het kunnen betekenen?
  • Voel je ergens ook wel: mmmm…. volgens mij heeft die man een punt?

Waarom het artikel mij zo triggerde, is omdat het raakt aan waar ik in geloof. Dat we niet veroordeeld hoeven te blijven tot een leven vanuit ‘gevangenschap, maar dat het wel degelijk kan: 

  • Leven vanuit vrijheid.
  • Doen wat je wilt doen in je leven of voelt dat je te doen hebt.
  • Werk maken van je verlangens en je dromen.
  • Ervaren dat ook jouw mogelijkheden eindeloos zijn.

Nee, niet zolang jij jezelf als beperkt ervaart natuurlijk. Vanuit een beperkte blik op jezelf zijn je mogelijkheden natuurlijk ook beperkt. Waar je niet in gelooft, kun je ook niet zien. Uitgesloten!

Maar dat betekent nog niet dat het niet kan. En naarmate je bewustwording groeit en jij je visie op dingen verandert, groeien dus ook je mogelijkheden. Je gaat ze ontdekken, zien, voelen. Ze worden groter en groter naarmate jij jezelf meer en meer ziet voor wie je werkelijk bent: I AM!

Hoe kun je worden wie je werkelijk bent?

Door aan je angsten te werken. De illusies waar je misschien al je leven lang in gelooft door te prikken. En te ontdekken wat er allemaal mogelijk is als je die niet meer jouw koers laat bepalen. Maar in plaats daarvan leert vertrouwen op wie je bent. Zonder dat je hoeft te veranderen of iemand anders hoeft te worden. Dat alles er al is en altijd al is geweest. In jou.

Het artikel van Wijtenburg lees je hier.

Ik ben heel benieuwd naar je reactie. En als er vragen zijn n.a.v. dit artikel, stel ze hieronder. Want, guess what? Pieter Wijtenburg is binnenkort te gast in mijn podcast!

Actueel

Als je kiest voor je eigen geluk. is dat een belangrijk moment. Daarmee zet je een reeks veranderingen in gang.  Maar het verlangen naar anders en de keuze voor jezelf brengen ook de nodige uitdagingen met zich mee. Want de oude jij die trekt aan je. Net als je omgeving. Voor je het weet raak je de motivatie kwijt. En verzandt je weer in oude patronen.

Hoe voorkom je dit en zorg je dat het gemakkelijker is om ‘bij de les’ te blijven? En, minstens zo belangrijk, hoe hou je de lol erin? Want persoonlijke ontwikkeling mag vooral ook gewoon LEUK zijn he?

Door dit pad niet in je eentje te bewandelen. Samen is zoveel leuker. En effectiever. Je hebt de verbinding, de herkenning, de steun én het plezier.

Afgelopen 2 jaar hebben we gemerkt dat was ooit zo vanzelfsprekend was, veel waardevoller is dan we toen dachten: LIVE ontmoeten en verbinden.

Ik ben dan ook superblij om binnenkort weer voor het eerst sinds 2 jaar een Yellow Sunday te kunnen organiseren aan het strand! 

Yellow Sunday Castricum aan Zee - 1 mei 2022

De insteek van een Yellow Sunday is:
Zonnig. Samen. Leren en Lol.


Klik hier als je nieuwsgierig bent. 

 

 

Pin It on Pinterest