Afgelopen dinsdag plaatste ik op Facebook een live video, waarin ik heel enthousiast en trots vertelde hoe ik die nacht twee hypnose MP3’s had beluisterd, gericht op het versterken van mijn immuunsysteem.

Mijn zoon en ik voelden ons de avond van tevoren beiden behoorlijk belabberd. Alleen hij ging slapen met het idee:

“Ik ben morgen ziek en ga niet naar school.”

En ik ging slapen met het idee:

“Ik zal dat varkentje nog wel eens even wassen. Ik ga die MP3’s gebruiken en dan voel ik me kiplekker.”

En dat was ook zo.
Alleen… het werkte maar een dag. En toen bleek dat mijn lichaam het toch tijd vond voor een grote Time Out.
Wie dacht ik wel dat ik was, haha. Achteraf moet ik er wel hard om lachen.

Inmiddels staat er hier in huis nog maar eentje fier overeind. Gelukkig wel trouwens! Want nu kan mijn man heerlijk voor mij en onze 2 kinderen zorgen.

De Griep. Ik kan me echt niet heugen wanneer ik die voor het laatst heb gehad. Dit is echt niet hetzelfde als een zware verkoudheid.
Maar ik merk dat ik me er nu wel aan kan overgeven. In tegenstelling tot vroeger. Toen redeneerde ik elke vorm van ‘zwakte’ weg.

Zwak, ziek of misselijk zijn, daar had ik geen tijd voor. Ik moest altijd maar door. Ik vergde zoveel van mezelf dat het echt een wonder is dat ik nooit echt opgebrand raakte. Al scheelde het een haar.

Inmiddels weet ik dat ik toen niet anders kon. Ik geloofde destijds diep van binnen namelijk dat ik het me niet kon permitteren om te verslappen. Ik zat barstensvol verwachtingen van mezelf. En ik dacht altijd dat anderen ook altijd het beste van mij verwachtten.

En dus werkte ik altijd hard. Deed ik altijd enorm mijn best. Niet in de gaten hebbend dat ik hiermee mezelf structureel aan het uitputten en voorbij rennen was.

Dit resulteerde er een dikke tien jaar geleden in dat ik regelmatig last kreeg van paniekaanvallen, angstgedachten en niet eens wist hoe ik kalm vanuit mijn buik kon ademhalen. Ik was continu in de zogenaamde ‘fight/flight’ modus. Die gestresste gemoedstoestand is echt een garantie op het ontwikkelen van allerlei (eerst vage) lichamelijke klachten en vervolgens ernstiger symptomen.

Ik was zo’n typisch voorbeeld van iemand die niet wilde horen, maar echt eerst moest voelen dat mijn huidige patroon failliet was. Dat het me echt meer ging kosten dan het me opleverde.

De meeste mensen zitten zo in elkaar.
We willen pas veranderen als de pijn van doorgaan met ons oude patroon groter wordt dan de angst voor verandering.

Want ja… verandering…. wat gaat dat betekenen?
Wie ben ik dan?
Wat doe ik dan?
Wat betekent dat?
Daar houden we over het algemeen niet van. Van die onzekerheid. Dan kunnen we niet meer overzien waar het naartoe gaat.

En dus gaan we door. Op wilskracht. Totdat het echt niet meer gaat.

 

Herken jij jezelf hierin? Dan lijk je waarschijnlijk veel meer op de oude ik dan je misschien lief is.
Misschien vind je het dan ook wel leuk om binnenkort een gratis online Masterclass van me te bekijken.

Ik heb namelijk besloten dat ik vanaf nu regelmatig masterclasses ga geven over onderwerpen die samenhangen met perfectionisme, zoals:

  • Masterclass Perfectionisme Loslaten.
  • Masterclass Perfectionisme en gezondheid.
  • Masterclass Perfectionisme en kinderen.
  • Masterclass Perfectionisme en ondernemerschap

De eerste 2 masterclasses staan inmiddels gepland.
Kijk even onder nieuws en evenementen naar de data en je kunt je direct gratis aanmelden.

 

 

 

Pin It on Pinterest