Als kind leek het me gruwelijk om les te geven. Ik dacht: “Hoe hou je het vol om als juf, meester of docent jaar in jaar uit hetzelfde verhaal ‘af te draaien?” Want dat was hoe het merendeel van de mensen die ik voor de klas meemaakte op mij overkwam. Ze oogden vermoeid en ongeïnspireerd en zaten vast in een sleur. Ik voelde in ieder geval niet de passie die er ooit wel moet hebben gezeten toen ze begonnen.

Natuurlijk zag ik ook uitzonderingen. Niet alleen in de klas, maar overal. Mensen zoals jij die hopelijk ook bent tegengekomen in je leven. Een meester of juf, een coach of trainer, een oom of tante, opa of oma. Iemand die belangrijk voor je was. Omdat hij of zij in jou geloofde. Of iemand die je liet zien hoe leuk het leven kon zijn. Hoe het ook kon. Iemand die je hoop gaf en vertrouwen. Iemand die zo onbevangen en blij als een kind in het leven stond.

Maar is jouw vuurtje blijven branden? Of is het bij jou toch ook langzamerhand uitgegaan, zoals bij zo velen? Is die sprankeling geleidelijk verdwenen? Vraag je jezelf nog wel eens af waarom je doet wat je doet? Of ben je gestopt jezelf dat te vragen omdat je bang bent voor het antwoord? Te confronterend?

Ik denk dat het niet uitmaakt in het leven wat je bent geworden of wat je doet in het leven. Maar ik ben van mening dat het cruciaal is met welke energie je doet wat je doet. Welke ‘vibe’ erachter zit. Dat verschil merk je niet alleen bij iemand voor de klas. Maar ook bij de jongen of het meisje achter de kassa. Bij de toiletjuffrouw of treinconducteur. Ober of serveerster. Verkoper op een meubelboulevard, directeur van een school of advocaat.

  • Doe jij wat je doet met plezier?
  • Krijg je er energie van?
  • Maak je de wereld een stukje mooier?
  • Geef jij vanuit jezelf iedere dag een stukje glans mee?

Of zijn jouw ogen dof geworden? Zit je gevangen in je eigen gedachtenspinsels? En is jouw blik vooral naar beneden gericht?

Adem je wel, maar leef je niet?

Veel mensen ademen, maar leven niet. Ik ken dat gevoel. Mijn leven voelde op veel fronten als overleven en sleur, alleen ik ontkende en onderdrukte het. Logisch, want het kwam niet in me op hoe ik dit kon veranderen, dus ik moest maar gewoon mijn tanden op elkaar zetten en doorgaan. Hopen dat het ooit beter zou worden.

Ik had programmeringen als:

“Het leven is nu eenmaal niet alleen maar leuk.”
“Er moet wel brood op de plank komen.”
“Sommige dingen zijn nu eenmaal niet (meer) haalbaar, zeker als je ouder wordt!”
“Niet iedereen heeft ‘het geluk’ om te doen waar hij van droomt.”

Deze set aan overtuigingen leidde bij mij onder andere tot hyperventilatie, angst en paniek (luister ook mijn podcast over paniek- en angstaanvallen). Op dat moment was dat letterlijk doodeng, maar achteraf bleek het een zegen. Want de onvrede liet zich niet onderdrukken. Daar kwam ik niet meer ongestraft mee weg. En dat was maar goed ook, want daardoor ging ik op zoek.

Ik ben mezelf nog altijd dankbaar dat ik de moed had om te gaan zoeken. Want wie zoekt, gaat zoveel ontdekken. Als je durft te erkennen (hoe pijnlijk ook) dat je op een doodlopend spoor bent aanbeland, dan heb je al zoveel gewonnen. Dan ligt er een weg open, een wereld te ontdekken.

Vraag jij je regelmatig af wat er ‘mis’ is met je? Waarom je het leven lang niet zo leuk vindt als je zou willen? Mis je die ‘vonk’, die voldoening? Zit je vast in een leven waarvan je je soms afvraagt: “Hoe ben ik hier beland?”  En heb je geen idee wat je kunt doen om hieruit te komen of van richting te veranderen?

Weet dan dat dit een teken is dat je ziel wil dat je op zoek gaat. Dat je gaat ontdekken wat er onder die onvrede zit. Dat je gaat voelen welke angsten je blokkeren. Dat je je overtuigingen over jezelf blootlegt en ter discussie gaat stellen. En dat je gaat ontdekken hoeveel bullshit je in de loop van je leven hebt verzameld.

Als je dat allemaal dag in dag uit met je mee blijft dragen, blijft je leven je dag in dag uit herinneren aan deze uitnodiging. Hoe dan? Je zult je over het algemeen of terugkerend slecht voelen. Misschien verdoof je het, maar daaronder voel je dat het ‘niet klopt’.
Het is niet normaal als je niet meer kunt genieten van dingen waarvan je weet dat ze waardevol zijn. Niet voelen is bij zoveel mensen de norm geworden. Maar als jij er niet voor voelt, om je dagen zo te slijten en zo oud te worden, kom dan in actie!

Er is genoeg waarmee ik je dolgraag wil en kan inspireren om je koers te wijzigen en weer écht te gaan leven. En je kunt gratis en voor niets al zoveel proeven!

Foto: Kevin Grieve on Unsplash

Hoe perfectionistisch ben jij? Doe de test!

Als je echt de neiging hebt tot overdreven perfectionisme (je scoort rood of oranje op de test), dan zul je veel herkennen in wat ik schrijf. (Je vindt de test bovenaan op mijn homepage.) En dat is natuurlijk fijn. Maar ik hoop dat het niet alleen bij herkenning blijft, maar dat je er ook wat mee gaat doen. Want leven met perfectionisme is geen pretje. 

Het is goed om te realiseren dat perfectionisme automatisch gedrag is, waar je vaak niet ‘zomaar’ eventjes mee kunt besluiten te stoppen. Daarvoor zit het te diep.

Is dit gedrag dan niet te veranderen? Absoluut wel. En gelukkig maar. Want het slurpt energie en zonder dat jij het merkt, beinvloedt het je relaties, je werk en je gezondheid. Kortom, het heeft een grote negatieve impact op je leven. Niet voor niets noemen veel (ex)perfectionisten het een ‘juk’ of een ‘harnas’ dat ze dragen. Als ze er eenmaal van zijn bevrijd, zijn ze dan ook dolblij. Velen beseffen pas achteraf hoe zwaar het eigenlijk was om eronder gebukt te gaan. Immers alles went hé? Maar stel je voor dat je altijd maar zo gevangen zou blijven zitten alsof dat nou eenmaal bij je hoort. Stel je voor dat je nooit zou ontdekken hoeveel leuker, lichter en vrijer je leven ook had kunnen zijn?

Loop jij risico op een (nieuwe) burn-out? Kom naar de themamiddag!

Veel perfectionisten belanden vroeg of laat in een burn-out. Wil je dat voorkomen? Of is het al zover? Dan wil ik je van harte uitnodigen om op zaterdag 9 november naar de Themamiddag Perfectionisme en Burn-out te komen.

Meer informatie over deze middag, waarin we niet alleen de theorie induiken, maar ik je ook wil laten ervaren hoe het is om je diep te (leren) ontspannen vind je hier.

 

Verlang jij hevig naar meer plezier, rust en ontspanning in je leven?
Leer leven zonder perfectionisme in De Zonnebank!

  • Wil jij niet langer overgeleverd zijn aan jouw negatieve emoties?
  • Ben jij het zat om te blijven grijpen naar symptoombestrijders?
  • Voel jij ergens ook wel dat je jezelf klein maakt, jezelf niet serieus neemt en dat het tijd is om hier verandering in te brengen?
  • Geloof jij ook dat jouw dromen nooit tot leven zullen komen als jij niet verandert?

Veel perfectionisten schamen om te erkennen dat ze er niet zelf uitkomen. Logisch. Je gelooft toch al dat je niet goed genoeg bent. En nou moet je ook nog erkennen dat je jezelf niet kunt helpen om je beter te voelen. Plus: het is niet zo dat je niets meer kan, dus je wilt ook niet aanstellerig overkomen. Grootste valkuil ever!

Want perfectionisten zijn uiteindelijk het slachtoffer van hun eigen doorzettingsvermogen en kracht. Ze gaan vaak door tot ze er letterlijk bij neervallen. En wie heeft er wat aan als je het zover laat komen?

Als je het (nog) niet voor jezelf doet, denk dan eens aan je partner, je kinderen, je collega’s. Verdienen die dan niet tenminste de versie van jou die zich beter voelt, meer energie heeft en vaker blij is? 
En wat dacht je dat dat voor jouw gezondheid betekent?

Hoe meer jij verandert, des te blijer zul je zijn met de effecten. Je zult jezelf dankbaar zijn voor het feit dat je JA hebt gezegd tegen verandering. 
Niet een verandering omdat jij niet goed bent zoals je bent.
Nee, juist de verandering dat je eindelijk leert beseffen en…. belangrijker … VOELEN dat je goed bent zoals je bent.

  • Wat zou er allemaal van je schouders afglijden als je dat écht diep van binnen zou geloven en voelen?
  • Wat zou je koud laten?
  • Wat zou er niet meer toe doen?
  • En wat zou je doen met alle energie die je dan zou overhouden? 

Zie jij het in? Dat je er niet komt met blijven ontkennen dat je hulp nodig hebt?
Zie jij het in? Dat het vooral de schaamte is die je tegenhoudt?
Zie jij het in? Dat je door die schaamte elke dag weer een kostbare dag verliest?

Wil je écht wachten totdat je (nog) een GROTE, SERIEUZE WAKE UP CALL krijgt? Of is dit al genoeg?

Veranderen is spannend.En dat mag. Want je kunt niet overzien wat het gaat betekenen. En voor een control freak zoals jij is dat natuurlijk niet alleen spannend. Nee, eerder doodeng.
Ik kan niet wachten om je te laten ontdekken dat veranderen spannend is, maar ook leuk. En zo de moeite waard. En zoveel leuker dan je dacht.

Dat je spelenderwijs je brein kunt trainen om je goed te voelen over jezelf. En dat je het niet alleen hoeft te doen. Honderden mensen gingen je voor. 
Hoe dan? In De Zonnebank, mijn online academie waarin ik jou, een nu nog overdreven perfectionist leer ontdekken wie je werkelijk bent. Zodat je straks kunt leven vanuit ontspanning, plezier en vertrouwen. 

Pin It on Pinterest