Maandag was een verdrietige dag. We hadden vorige week al besloten dat het tijd werd om afscheid te nemen van onze lieve eigenzinnige rode kater Odi.
En vanaf dat moment ging het zo erg bergafwaarts met hem dat we gisterochtend heel hard hebben geduimd dat we dezelfde dag nog een dierenarts zouden vinden die bereid was langs te komen om Odi te laten inslapen.
 
Odi was mijn eerste échte huisdier. Ja, vroeger bij ons thuis hadden we van tijd tot tijd 2 goudvissen, maar ik kan niet zeggen dat ik daar nou een warme band mee had. En hoewel ik Odi’s gedrag vaak genoeg best ‘ingewikkeld’ vond, zie ik vooral achteraf wat hij ons allemaal liet zien en leerde. En ging ik elk jaar meer van hem houden.
 
Ik had dus ook geen idee wat het zou zijn om een huisdier te verliezen. Inmiddels voel ik dat wel, want ook tijdens zijn aftakeling merkte ik hoe dat me raakte en nu hij niet meer bij ons is zal dat ook echt nog wel tijd nodig hebben om te slijten. Op dit moment zie ik hem in gedachten overal in huis nog zitten, lopen en liggen.
 
Hoewel we allemaal heel veel van Odi hielden, met zijn unieke karakter, was vooral Lotte echt helemaal gek met hem. Wat heeft Odi haar door moeilijke tijden gesleept. Wat heeft ze hem gemist toen ze in Amerika zat en echt een tijdje veel voor haar kiezen kreeg. Ze was 4 jaar toen Odi bij ons kwam. Dus ja, dat is een heel leven. Ik denk dat ze wel 50 verschillende koosnaampjes voor hem heeft verzonnen tijdens die 12 jaar. En gelukkig hebben we de 10.000 foto’s en filmpjes nog.
 

Voorbij de sluier …

Natuurlijk waren we allevier helemaal uit ons doen toen het zover was. Maar het afscheid was heel mooi en Odi heeft nu een prachtig plekje in onze tuin.
Lotte trekt wel vaker een kaartje van een van mijn card decks als ze de behoefte voelt. En ook nu vroeg ze of ze weer een kaartje mocht trekken. Wel alleen. Ik mocht er niet bij zijn.
Een paar minuten later hoorde ik ineens een luide kreet.
 
“Wat is er Lotte?”
“Mam, kijk nou! Ik vroeg een boodschap aan Odi!”
Dikke tranen biggelden over haar wangen.
Je ziet de kaart met de boodschap die ze trok hieronder.
Wat een prachtige bevestiging dat het goed is zo.
En voor mij weer een duidelijk signaal dat er echt meer is dan waar we met ons hoofd bij kunnen. Wat een fijne, troostrijke gedachte. Odi blijft dichtbij.
 
De kaart is van het ronduit magische card deck Helende Lichtkleurtjes van Sabine van Dijk. 

Actueel

Nieuwe Community 

PRIMA is Perfect was jarenlang mijn motto. En wat heeft het me veel gebracht. Maar het leven gaat door. Groei gaat door. Inzichten gaan door. 

Omdat PRIMA is Perfect niet meer helemaal de lading dekt, ben ik momenteel bezig om met een frisse blik naar mijn business te kijken. Daar komt straks ook een nieuwe vlag bij, maar die heb ik nog niet helder. PRIMA is Perfect valt daar dan nog steeds onder.... maar welke kant gaat ie op wapperen?

Vooralsnog heb ik dit bedacht: Alles is Perfect. Dat is dan ook meteen de nieuwe naam van de Community die ik een paar weken geleden heb gestart om mijn hersenspinsels en inspiratie te delen. 

Hoezo: Alles is Perfect?!!???

Als je zegt: "Astrid, waar héb je het over!?" dan snap ik die reactie helemaal. En toch meen ik het en voel ik het ook zo.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen pijn bestaat, geen strijd, geen verdriet, geen onrecht. Maar ik heb afgelopen jaren heel intens mogen ervaren dat het Universum vanuit menselijk mierenperspectiefje niet te bevatten is. Hoe hard we ook proberen dat te ontkennen en doen alsof wij heer en meester zijn hier op aarde. 

Dit inzien betekent: bye bye controledrang en hello overgave en vertrouwen. Lifechanging voor mij! 

Momenteel werk ik aan een nieuwe website en nieuw aanbod zodat ik dit veel beter aan je kan uitleggen en mijn ervaring met jou kan delen en je kan helpen om ook steeds meer zo in het leven te leren staan:
Vol plezier en vertrouwen, als een blij en onbevangen kind. 

Wil je hier nu al van proeven? Word dan lid van mijn nieuwe Community "Alles is Perfect". 

100 dagen Oncomfortabel Lang Mediteren 2022

Ik ga net als in 2019 - weer een challenge met mezelf aan: 100 dagen achter elkaar mediteren. Oncomfortabel lang. 

Toen heeft het me heel veel gebracht, al ben ik toen na 17 dagen gestopt met mijn filmpjes, omdat ik tijd nodig had om alles te integreren. Ik ben benieuwd naar deze nieuwe ronde. En ... jij kunt gewoon aanhaken als je wilt. In deze video vertel ik je meer!

Wil je meer weten over deze Challenge en hoe je kunt meedoen?
Klik dan hier!

Groei is geen hoofdzaak! Jouw groeidiamanten zitten in je lijf!

Jarenlang heb ik me verdiept in mindset. In de werking van ons brein. Saboterende patronen opruimen. En ik zag al dat VOELEN eigenlijk het voornaamste was. En voor velen het allerengste om te durven doen.

Afgelopen 2 jaar heb ik me 'voelenderwijs' door een grote persoonlijke crisis heengeslagen. Gelukkig had ik al heel veel training gehad de jaren daarvoor, wat maakt dat ik in relatief korte tijd enorme transformaties heb ervaren.

En nu weet ik zeker: Voelen, datgene waar we het allerbangst voor zijn is de sleutel tot groei. En ik wil dolgraag dat we dit vol enthousiasme aandurven.

Als je het nooit geleerd hebt en je kent het niet, dan ben je er bang voor. Dan ga je het liever uit de weg. En daarmee ontzeg je jezelf eigenlijk het Leven zelf. Want wat je hier te doen hebt als mens is nou juist precies dit: Voelen. Ervaren. Alles. Helemaal. 

Drie jaar geleden startte ik mijn online academie: De Zonnebank met prachtige online programma's. Maar wat momenteel het allerbelangrijkste onderdeel van de Zonnebank is, zijn de wekelijkse Zooms, waarin ik samen met de deelnemers die spanningsvelden opzoek. De emoties die zo diep zitten, de angsten waar ze bang voor zijn.

 

En elke week weer gebeuren er wonderen. Ontladingen. Eigenlijk heel zacht en simpel. Dat je denkt: Was ik HIER NOU AL DIE TIJD BANG VOOR??? Heb ik me hierdoor jarenlang laten tegenhouden???? 

Wil je het ervaren? Je bent van harte welkom. Voor 70 euro ben je een maand lid tot wederopzegging en dat laatste kun je elke maand doen.  

Pin It on Pinterest