Maandag was een verdrietige dag. We hadden vorige week al besloten dat het tijd werd om afscheid te nemen van onze lieve eigenzinnige rode kater Odi.
En vanaf dat moment ging het zo erg bergafwaarts met hem dat we gisterochtend heel hard hebben geduimd dat we dezelfde dag nog een dierenarts zouden vinden die bereid was langs te komen om Odi te laten inslapen.
 
Odi was mijn eerste échte huisdier. Ja, vroeger bij ons thuis hadden we van tijd tot tijd 2 goudvissen, maar ik kan niet zeggen dat ik daar nou een warme band mee had. En hoewel ik Odi’s gedrag vaak genoeg best ‘ingewikkeld’ vond, zie ik vooral achteraf wat hij ons allemaal liet zien en leerde. En ging ik elk jaar meer van hem houden.
 
Ik had dus ook geen idee wat het zou zijn om een huisdier te verliezen. Inmiddels voel ik dat wel, want ook tijdens zijn aftakeling merkte ik hoe dat me raakte en nu hij niet meer bij ons is zal dat ook echt nog wel tijd nodig hebben om te slijten. Op dit moment zie ik hem in gedachten overal in huis nog zitten, lopen en liggen.
 
Hoewel we allemaal heel veel van Odi hielden, met zijn unieke karakter, was vooral Lotte echt helemaal gek met hem. Wat heeft Odi haar door moeilijke tijden gesleept. Wat heeft ze hem gemist toen ze in Amerika zat en echt een tijdje veel voor haar kiezen kreeg. Ze was 4 jaar toen Odi bij ons kwam. Dus ja, dat is een heel leven. Ik denk dat ze wel 50 verschillende koosnaampjes voor hem heeft verzonnen tijdens die 12 jaar. En gelukkig hebben we de 10.000 foto’s en filmpjes nog.
 

Voorbij de sluier …

Natuurlijk waren we allevier helemaal uit ons doen toen het zover was. Maar het afscheid was heel mooi en Odi heeft nu een prachtig plekje in onze tuin.
Lotte trekt wel vaker een kaartje van een van mijn card decks als ze de behoefte voelt. En ook nu vroeg ze of ze weer een kaartje mocht trekken. Wel alleen. Ik mocht er niet bij zijn.
Een paar minuten later hoorde ik ineens een luide kreet.
 
“Wat is er Lotte?”
“Mam, kijk nou! Ik vroeg een boodschap aan Odi!”
Dikke tranen biggelden over haar wangen.
Je ziet de kaart met de boodschap die ze trok hieronder.
Wat een prachtige bevestiging dat het goed is zo.
En voor mij weer een duidelijk signaal dat er echt meer is dan waar we met ons hoofd bij kunnen. Wat een fijne, troostrijke gedachte. Odi blijft dichtbij.
 
De kaart is van het ronduit magische card deck Helende Lichtkleurtjes van Sabine van Dijk. 

De Zon in je Leven podcast nieuwe stijl voor 'enge mensen'

Met heel veel plezier heb ik al ruim 2 jaar (sinds juni 2018) podcasts gemaakt. 
Die hadden op de een of andere manier altijd te maken met

  • #primaisperfect
  • Je bent al goed zoals je bent
  • Dat weet je vast al, maar dat is niet genoeg
  • Want als je dat leert voelen, verandert je leven ingrijpend

Vanaf september 2020 (#91) ga ik mijn koers enigszins verleggen.
En misschien verandert mijn publiek ook wel, we gaan het zien.

Ik heb al mijn hele leven een enorme behoefte aan vrijheid. Dingen doen op mijn manier. En mogen denken wat ik denk.
Maar mén, wat is dat spannend wanneer je jarenlang, van kinds af aan al bent geïndoctrineerd om te doen en te denken zoals het hoort.

Gevoelsmatig heeft dit voor mij nooit geklopt, dat onvrije gevoel. Maar ja, om daar wat mee te doen, vergt moed. Het idee alleen al gaf me jarenlang de kriebels en nachtmerries.
Tja, er is niet een grote massa die het je voordoet. Gelukkig zijn er genoeg dappere voorbeelden die mij afgelopen jaren hebben geïnspireerd. 
Daarom ben ik ook begonnen met mijn verhalen en ervaringen te delen. Zodat andere mensen zich daardoor kunnen laten inspireren. Maar nu voel ik dat ik dit op een nieuw level mag gaan spelen. Weer een stapje spannender. Omdat ik daar de kriebels van krijg. Hele blije!

Ben jij ook een 'eng mens'?

Ik weet dat er veel mensen zijn die zich herkennen in hoe het leven voor mij heel lang heeft gevoeld.  Voor wie het ook is alsof ze klem zitten omdat ze anders denken of doen dan algemeen geaccepteerd is. Die dat daarom (nog) verstoppen, terwijl ze er het liefste voor uit zouden willen komen zodat ze ongegeneerd zichzelf kunnen zijn. Maar die nog niet die stap durven te zetten. Want ja... als je afwijkt wordt je toch een beetje weggezet als 'eng mens'. 

So what!? Hoe zou het zijn als je je daar steeds beter bij zou voelen? Als je je daar steeds minder van zou aantrekken? Wat als wij juist daarin elkaar meer en meer gaan vinden? En wie weet andere mensen die het misschien stiekem ook wel interessant vinden juist inspireren om ook eens te proeven van andere smaken?

Het huidige denken brengt ons niet verder. Het is aan zijn einde. Wat op basis daarvan is gecreëerd staat op instorten. Het nieuwe denken heeft de toekomst. Het is logisch dat het tijd kost voordat de grote massa ook in beweging durft te komen. Voordat die het vertrouwt. Er zijn altijd voorvechters en voorlopers. Het is opwindend om een pad te mogen effenen. Sluit jij je aan? 

Ik hoop dat we deze podcastserie samen gaan maken. Dus wil je reageren, een onderwerp aandragen, iets vragen, doe dan vooral onderaan de shownotes van elke aflevering, zoals hieronder. Dan kunnen we er samen iets moois van maken. 

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly

Pin It on Pinterest