Moed

Een tijd terug hoorde ik het verhaal van de dappere apotheker Paul Lebbink uit Den Haag. Hij besloot het dure taaislijmziekte-medicijn Orkambi zelf te bereiden, hoewel hij wist dat hij daarmee mogelijk het patentrecht schaadde en voor de rechter gesleept kon worden door een grote Amerikaanse farmaceut. Maar Lebbink wilde het medicijn zelf maken om zo tientallen miljoenen euro’s te besparen ten gunste van de circa 750 Nederlandse patiënten die baat hebben bij zo’n middel.

“99,9 procent zeker dat ik een proces van farmaceut Vertex aan mijn broek krijg. Laat ze maar komen.”

(bron: NOS.nl)

Er lijkt nog veel ‘mis’ in de wereld, maar als je beter kijkt, stikt het van de lichtpuntjes. Er gebeuren zoveel mooie dingen, maar de traditionele media focussen vooral op het negatieve. Van berichten zoals hierboven gaat mijn hart altijd zingen. Een apotheker die het heft in eigen handen neemt en als het ware zijn middelvinger opsteekt naar de machtige farmaceutische industrie. David versus Goliath!

Ik bewonder dit soort mensen om hun moed. Ze maken iets in me wakker en laten me zien dat het niet eenvoudig is deze weg te bewandelen, maar wel nodig! De grote massa loopt nooit voorop. Wie dat wel zijn, zijn de lichtwerkers. En niet dat zij nooit bang zijn, maar hun moed is gewoon groter.

Vaak is angst lange tijd groter dan moed

 

Zelf negeerde ik jarenlang het stemmetje in mij dat allang fluisterde dat ik iets anders moest gaan doen met mijn leven. Ik deed alsof ik niet wist wat, maar dat is onzin. Want diep van binnen kwam steeds naar boven dat ik ‘iets’ wilde doen met mensen. Coach worden of zoiets.

Maar ooooh, wat vond mijn hoofd dat vaag. En eng. Het idee alleen al Immers: Wie was ik om….? Wat had ik nou te bieden…? Hoe zou dat dat allemaal moeten met mijn achtergrond? Ik vond het fijner de onrust die het stemmetje veroorzaakte te onderdrukken. En dus het stemmetje te negeren.

Toen ik eindelijk een keer de moed had om het iemand te vertellen, kreeg ik als reactie:
“Coach worden? Hou toch op! Weet je wel hoeveel er daarvan al zijn? Zonde van je meestertitel!”

BAM! Je snapt vast dat ik hier zo van schrok dat ik toen lange tijd mijn stemmetje weer wegstopte. In plaats daarvan hoorde ik nu elke keer de stem van de persoon die ik in vertrouwen had genomen in mijn hoofd. Dat heeft jaren geduurd! Wist ik toen veel dat mensen hun eigen angsten op jou kunnen projecteren.

Tot ik op een goede dag dit citaat las van Goethe en oh…. wat kwam dat binnen!

“Unsere Wünsche sind Vorgefühle der Fähigkeiten, die in uns liegen, Vorboten desjenigen, was wir zu leisten imstande sein werden.”

(Vrij vertaald: Onze dromen en verlangens zijn voorboden en aanwijzingen van de dingen die wij in staat zijn te realiseren. Oftewel: Je hebt je dromen niet voor niets, anders zou je ze niet hebben!)

Mijn geloof in een carrière als coach was aanvankelijk nul, maar gaandeweg begon ik te begrijpen dat mijn wantrouwen niet voortkwam uit feiten, maar uit mijn overtuigingen over mezelf. En feiten zijn feiten, maar overtuigingen, die kun je veranderen!

Moed verzamelen

Ik ging op zoek naar manieren om mijn overtuigingen te veranderen. Ik ging mijn brein trainen. Ik ging anders over mezelf denken. Ik veranderde en werd eigenlijk een heel andere Astrid. De rest is geschiedenis. Ik help inmiddels al sinds 2008 mensen hun perfectionisme en faalangst te ontmaskeren en juist hun Ware Zelf te ontdekken. Dat deel van zichzelf dat verborgen zit onder het masker waarmee ze bewust of onbewust hun onzekerheid verbloemen.

Echt laten zien wie je bent, voelt vaak super ‘scary’

Tijdens het opbouwen van mijn bedrijf heb ik geleerd dat je succes voor een groot deel wordt bepaald door  je eigenwaarde en zelfvertrouwen. Wanneer je vooral vertrouwt op strategieën, systemen of business coaches zonder dat je kunt bouwen op je eigen gezonde basis, wordt het een wankel geheel.

Ik ben enorm dankbaar dat ik dit zelf aan den lijve heb ondervonden. Omdat ik me natuurlijk specifiek bezig houd met bewustwording en zelfontdekking, merkte ik dat ik steeds verder kon groeien omdat mijn zelfvertrouwen groeide. Daar werkte ik voortdurend aan. Mét resultaat. Zichtbaarheid, klanten, geld. Het zijn thema’s die veel ondernemers stress geven. Een teken dat hun zelfvertrouwen beneden peil is. Bij mij groeiden mijn moed en vertrouwen en dat zag ik terug in mijn bedrijf.

Maar ik heb ook momenten meegemaakt dat het stagneerde. Als ik diep van binnen ergens het vertrouwen niet in had, dan stroomde het niet. Logisch. Als jij je eigen waarde niet voelt, dan zul je dat ook niet weten over te brengen op anderen. Dan blijf je liever in het verborgene en in het klein opereren.

Wake Up Call

Hoewel ik lekker bezig was, klopte het op een gegeven moment toch niet meer wat ik deed. De flow ging eruit. Het plezier verdween meer en meer naar de achtergrond. Onbewust voelde ik dat wel, maar toch had ik een grote wake up call nodig. In 2015 gebeurde dat.

Ik kreeg een fikse aanwijzing. Tweemaal een (gelukkig lichte) TIA zette mijn leven op zijn kop. Het duurde een tijd voordat ik begreep (of wilde inzien) wat dat me wilde zeggen. Want ik was er ook bang voor. Ik wist dat ik mezelf nog veel meer mocht laten zien. Dat ik een kant van mezelf verstopte uit angst voor afwijzing. Maar als je dat doet, kun je niet jezelf zijn.

Waarom ik blij ben met Nikkies onthulling

 

 
Vandaag zag ik de onthulling van YouTubester Nikkie de Jager die ‘uit de kast komt’ als transgender. Nikkie is een vrouw met een internationaal miljoenenpubliek. (Misschien ken jij haar van Wie is De Mol?) Ze heeft altijd geweten dat het moment zou komen dat ze de waarheid zou gaan delen met de wereld. Maar het goede momet kwam nooit. Ze bleef het uitstellen, bang voor de reacties. 
 
En nu ineens was het zover. Was ze er klaar voor? Nou nee, niet echt. Het was niet dat ze nu zelf dit tijdstip koos. Maar is ze blij dat alles nu ‘out in the open’ is? Nou, kijk zelf maar, wat denk jij?
 
 

Een paar jaar geleden zat ik ook voor de camera, met misschien wel net zoveel hartkloppingen als Nikkie. Zij bereikt miljoenen. Ik gaf een webinar voor enkele tientallen mensen,

Maar een gevoel is een gevoel. Angst is angst. Het is een universele emotie. En toen bij mij het hoge woord eruit was, toen was de opluchting ook net zo groot.

Wat had ik het lang verstopt: Mijn spirituele kant. Mijn geloof in dat er meer is dan we met onze 5 zintuigen kunnen waarnemen. Mijn overtuiging dat je contact kunt maken met iets dat groter is dan je denken. Dat je kunt vertrouwen op het universum, het leven zelf. Dat als je durft te leven vanuit overgave, je pad zich zal wijzen, stap voor stap. Overgave en vertrouwen maken dat je in beweging durft te komen. En ik weet nu – een paar jaar verder – dat dat dé manier is om te ontdekken waar je blij van wordt. Om je plan stap voor stap uit te voeren.

Veel mensen blijven wachten tot ze ‘het’ weten. Wat ze willen in het leven. Maar zo werkt het niet. Dat is je angst. De behoefte aan garantie en zekerheid. Dit uitstelgedrag hoef je niet te veroordelen. Het heeft een functie. Het laat je zien dat het tijd is voor een grote schoonmaak. Dat je stukken mag opruimen die op je pad liggen en de doorgang versperren. Daar kun je wel overheen proberen te springen of omheen willen lopen, maar dat gaat niet werken. Je kunt niet negeren wat er is. Je kunt het wel erkennen, accepteren en vervolgens opruimen.

Als je dat gaat doen, zul je iedere keer weer verbaasd zijn over hoe je veranderd bent. Dat je door het opruimen van je ‘shit’ de persoon bent die klaar is voor de volgende stap. Eerder was je daar nog niet aan toe.

Het is belangrijk om te beseffen dat je continu verandert, continu groeit. Als je niet wegloopt voor het innerlijke werk dat daarvoor nodig is. Het resultaat is dat je steeds meer durft, meer vertrouwt, meer van jezelf kunt laten zien. En dus ook met meer gemak meer in de wereld kunt neerzetten. Dan word je van iemand die afwacht wat ‘het leven op je pad brengt’ een persoon die zelf de richting uitzet. Een echte creator.

Dan val je ook steeds meer en meer samen met de rol die jou past in dit leven. Die rol kan en mag in elke fase van je leven met je meebewegen en groeien. Want als jouw rol je niet meer past, dan is het tijd om verder te gaan.

Sinds een paar jaar voelt het voor mij heel anders om ‘aan het werk’ te zijn. Als ik ‘in de flow zit’ (ik bedoel eigenlijk als ik me verbonden voel met het Universum),  dan doe ik mijn werk niet vanuit mijn kleine, aardse ik, maar is er iets groters aan het werk dat mij gewoon gebruikt als instrument. Dingen gaan zoveel gemakkelijker. Ik doe meer in het moment. Mijn intuïtie heeft de ruimte.  Dit is wat ik bedoel met vertrouwen op iets dat groter is dan jezelf. Groter dan je rationeel kunt verklaren. Vertrouwen met een hoofdletter. 

Ik geloof als je vanuit dat Vertrouwen kunt leven en werken, dat je dan in verbinding staat met wie je werkelijk bent. Dat is niet continu zo (ik val heus regelmatig uit die verbinding), maar als je eenmaal weet dat er zoiets bestaat, kun je die verbinding ook weer gemakkelijker en steeds sneller herstellen. Dan weet je dat het zinloos is om dingen te doen als je niet in verbinding bent. Je kunt het wel doen, maar dat is dan wel de weg van de meeste weerstand. Dus waarom zou je als je de andere manier ook hebt ontdekt?

We hebben meer mensen nodig die vanuit Vertrouwen en Verbinding leven

Ik geloof dat de wereld zoals hij er nu uitziet een resultaat is van het feit dat wij mensen collectief nog steeds vooral ‘uit verbinding’ zijn. We leven voornamelijk vanuit ons hoofd en de drijfveren zijn nog voornamelijk geld, macht en ikke ikke ikke. Dit verandert al wel. En snel ook. Maar er zijn nog veel mensen die zich niet bewust zijn van het feit dat het ontbreken van de innerlijke verbinding maakt dat ze zich niet gelukkig of voldaan voelen in hun leven.

Je kunt blijven zoeken. Buiten je. Je kunt blijven het proberen te fiksen. In je eentje. Maar hoe lang wil je dat nog doen? Jouw innerlijke criticus vindt het een afgang dat je jezelf niet kunt helpen. Maar wat als het niet je innerlijke criticus is, die jou tot hier heeft gebracht, maar dat andere deel in jou? Je Ware Zelf?

Er valt niets te fiksen. Er is niets buiten je wat je gaat redden. Maar als angst jou nog regeert, dan is dat wel wat je blijft doen om tot rust te komen.

Dat pad loopt dood. Je mag aan de bak. De diepte in. Maar zelf het innerlijke werk doen, is voor de meeste mensen niet gemakkelijk. Want ze kennen de weg niet. Ze weten niet hoe.

Wanneer jij je niet langer verdwaald wilt voelen, neem dan nu een besluit.

Al jarenlang begeleid ik mensen om de innerlijke verbinding met zichzelf te helpen hervinden. Binnenkort start voor de 3e (en waarschijnlijk laatste) keer het traject: Stap in de Rol van je Leven.

Je kunt er alles over lezen op deze pagina.

Ben je nieuwsgierig of dit is wat jou kan helpen, dan kun je een vrijblijvend telefoongesprek aanvragen. Het traject is voor een kleine, enthousiaste groep die bereid is écht aan het werk te gaan, op zoek naar de Rol die echt bij je past op dit punt in je leven en van daaruit verder te reizen naar je bestemming.

Je hoeft geen ondernemer te zijn en ook niet ondernemer te willen worden. Maar ik zoek wel mensen die ondernemend willen zijn. Die zelf verantwoordelijkheid willen nemen. Hoe spannend ook. Zonder idee waar het naartoe gaat.

 

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly

Pin It on Pinterest