naar jezelf luisterenJe hebt luisteren en luisteren. Luisteren naar je gedachten, naar die mallemolen in je hoofd. Die continu zegt wat je nog moet doen. Wat nog nodig is. Wat nog niet af is en wat nog beter moet.

Of anders luisteren …

 

Dat andere luisteren, da’s best lastig. Want je moet heel goed je oren spitsen om dat te kunnen horen.

Die stem wordt bijna voortdurend overstemd door dat gekrakeel in je kop. Dat is de stem van je hart of van je intuïtie, hoe je het ook maar wilt noemen.

 

Gelukkig heb ik een manier gevonden om gemakkelijker mijn hart of intuïtie te kunnen volgen. Niet door de stem van mijn hart harder te zetten. Dat lukt me nog niet echt. Misschien komt dat nog. (Als ik wel eens mediteer, blijft het wel steeds langer rustig in mijn hoofd. Dat is al een enorme winst.)

 

Maar ik heb ontdekt dat wat ik diep in mijn hart wil kan ontdekken door me te focussen op wat ik voel. Want volgens mij schakelt mijn hart gewoon over op een list als ik het te lang negeer. Dan gaat het op mijn gevoel spelen.

En als dat niet genoeg is en ik ook mijn gevoel negeer, dan gaat het me fysiek tot de orde roepen. Door bv spanning te creëren of pijntjes of ongemakken.

 

Al kan ik er niet altijd direct de vinger op leggen wat het is dat mijn hart wil zeggen, ik neem het wel steeds serieuzer. Want inmiddels heb ik wel geleerd dat als ik het blijf negeren, ik de rekening vroeg of laat toch wel gepresenteerd krijg.

En de rekening valt als ik lang doorga met negeren altijd veel hoger uit dan nodig.

 

Vandaag had ik al een halve dag achter de computer gezeten. Nog een miljoen dingen te doen. Totdat ik voelde dat het niet meer wilde.

En wat ben ik dan dankbaar dat ik jaren geleden mijn hart heb gevolgd (was een grote stap) en voor mezelf ben begonnen. Zodat ik nu ook een kleine grote stap kan nemen en lekker naar buiten kan gaan om mijn werk mee te nemen.

 

De stap naar buiten lijkt klein, maar is in feite een grote ‘ik kies voor mezelf’- stap. Vandaar kleine grote stap.

Ik moest er gewoon uit! Dat vond mijn hoofd niet, maar dat voelde ik aan alles.

Ik dacht: Ik fiets op en neer naar Bergen aan Zee. Da’s 3 kwartier fietsen vanaf huis. En ik neem mijn boekmanuscript mee. Kan ik aan het strand wat correctiewerk doen…

naar jezelf luisteren 2Maar onderweg bedacht ik me. Ik had pas een kwartiertje gefietst en stak het kanaal over. Toen zag ik daar een bankje in het gras.  Uit de wind, in de zon.

 

Het manuscript is heeeeeel even uit mijn tas geweest. Maar ik heb vooral achter mijn zonnebril heerlijk genoten van alles om me heen daar aan het water. Iedereen die onderweg was van A naar B. En ik hoefde even helemaal niets. Wow! Echt genieten.

En nu voel ik me dus weer helemaal heerlijk opgeladen en geïnspireerd.  Paar sproeten erbij en zin om eens iets extra lekkers te koken voor mijn gezin vanavond. En op de valreep ook nog even dit stukje getypt in een paar minuten.

 

Tja … ik ben niet meer zo van HARD werken, maar werk liever met HART en ZIEL.

 

 

 

 

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly

Pin It on Pinterest