De basis van het leven is VRIJHEID
Het resultaat van het leven is GROEI
Het doel van het leven is VREUGDE

Abraham Hicks

En die 3 zijn allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Laat me even een jaartje of 15 teruggaan in de tijd: Ik voelde me gevangen. In mijn rol van moeder. In mijn rol als officemanager op mijn werk. In allerlei verwachtingen van mezelf en mijn omgeving.

Iemand die gevangen zit, groeit niet. Want die loopt tegen de muren op. Die voelt zich in zijn vrijheid beknot. En dus… kun je ook wel raden hoe het met mijn vreugde gesteld was. Praktisch gedaald tot het nulpunt! Kijk om je heen. Kijk eerlijk naar jezelf. Leef je écht? 
Nou… ik ademde… (en die zat door alle frustratie en stress ook nog eens heel hoog!), maar leven? Nee!

Later kwam ik erachter dat je jezelf gemakkelijk jarenlang voor de gek kunt houden door je te blijven schikken in je rol(len). Dat is puur een beschermingsmechanisme van je onderbewuste.

Want wat gebeurt er als je alleen maar dénkt aan de mogelijkheden die buiten je huidige gezichtsveld of je veilige kooitje liggen?Juist: De angst grijpt je onmiddellijk naar de keel! Immers: 

  • Hoe kun je nou weten dat datgene wat daarbuiten ligt jou ook écht gaat bieden wat je zoekt?
  • Wie verzekert jouw keuzes goed zullen uitpakken?
  • Hoe kun je ervan op aan dat je niet zult falen, maar zult slagen?

Tja, inderdaad. Dat gaat en kan niemand je garanderen. Want dat kun je van tevoren niet weten. De enige manier om daarachter te komen, is door het te gaan ervaren.

Er is nog iets anders dat we vaak vergeten of over het hoofd zien. Namelijk dat wanneer mocht blijken dat iets straks toch niet wordt wat je hoopte of verwachtte, daarmee de kous niet af is. Integendeel. Dan begint het pas. Het leven. Het échte avontuur. Want het is juist de bedoeling dat je van daaruit dingen gaat testen, aanpassen en finetunen. Net zolang totdat het steeds beter klopt en beantwoordt aan je verlangen. Of je kiest helemaal iets anders dat beter past. Want je leert zoveel van elke keuze die je hebt gemaakt. Dus dat je goed of fout kunt kiezen is alleen maar een angstgevoel. Verder niks. Want vanuit iedere gemaakte keuze kun je weer wijzer verder.

Maar de kans is groot dat jij ook bijvoorbeeld van huis (of school) uit geprogrammeerd bent dat je heeeeeeel lang moet nadenken, wikken en wegen om vervolgens goed en verstandig het beste te kiezen. Het liefst dus ook in één keer goed. Want anders…. tja… wat anders???

Inmiddels bewandel ik al een jaar of 12 de avontuurlijke weg en geloof mij maar. Ik had geen idee. Mijn pad lag absoluut niet vast. Nu niet en dat zal ook nooit zo zijn. Ik heb geen idee wat ik over een paar jaar doe. Ik geloof niet in -tigjarenplannen. Want mijn toekomstige keuzes komen altijd voort uit de persoon die ik op dat moment ben. En ik ben elke dag een persoon met weer minder oude belemmerende verhalen die haar klein houden dan de dag daarvoor. Daar zorg ik voor. Daar werk ik elke dag aan. 

Maar ook voor jou geldt: nu is nu. Je toekomstpad is een weg die stap voor stap ontstaat, een weg die je gaat afleggen. Dit is geen voorspelbare en comfortabele all inclusive reis. Nee, eerder een back pack avontuur!

Comfortabel en voorspelbaar klinkt goed. Zekerheid lijkt goed. Maar de mensen die in die “comfortabele trein” zitten en hun bestemming al precies kennen, inclusief alle tussenstops en versnaperingen onderweg, die liggen hun leven lang in feite te slapen. Niet voor niets kijkt een groot deel zo reikhalzend uit naar zijn pensioen. Want dan ben je vrij om te doen wat je wilt, toch? Dan begint het leven. 

Wat doe jij? Slaap jij ook nog? Of ben jij aan het wakker worden? Of vind je die momenten dat het besef dat je niet gelukkig bent zo confronterend en zo eng dat je er alles aan doet om dat weer weg te stoppen? Door je aandacht af te leiden. Door stilte en confrontatie met jezelf uit de weg te gaan. Door te blijven zeggen dat alles ‘zijn gangetje’ gaat en ‘goed hoor’ is met je. 

Je bent in goed gezelschap. Gelukkig hebben we genoeg afleidingsmanoeuvres om ons geld aan uit te geven en in slaap te blijven. Vertier, sex, verdovende middelen (ja, inclusief suiker, alcohol,nicotine, voor de buis hangen, roddelen over anderen om je eigen misère te vergeten, etc.). Maar het werkt allemaal maar tijdelijk. Alle tijd, geld en energie die je hierin doet, gaan in een bodemloze put. Het voelt tijdelijk heerlijk, maar dan heb je weer je ‘shot’ nodig. En wat je eigenlijk doet, is jezelf keihard voor de gek houden.

Dus.. je hebt geen tijd, geen geld… geen energie om hieruit te komen, zeg je? Maar die heb je wel. Alleen stop je die steeds (onbewust) in die verslindende monsters. Die alleen korte termijn plezier opleveren. En jouw situatie niet verbeteren. Jou niet helpen om je leven echt van waarde te laten zijn. Om je vervuld te gaan voelen. Er is helaas geen weg uit deze gevangenis door op deze manier in cirkeltjes te blijven doordraaien. Ergens weten we dit allemaal. En toch zit vrijwel iedereen gevangen in deze ratrace.

Is dit werkelijk wat je wilt van het leven?

Wil je dit tot je dood blijven herhalen? Misschien heb je ‘geluk’ en word je er eerder zo ziek van dat je radicaal breekt met dit saboterende patroon. Want om écht te gaan voelen dat je leeft, moet er iets gebeuren.

Ik gun jou zo enorm de wake up call die ik ook heb gehad. Dat het je opeens pijnlijk duidelijk wordt waar je in hemelsnaam mee bezig bent. Dat je bezig bent elke dag van je leven te vergooien door genoegen te nemen met wat er nu is.

Het kan namelijk zo anders. Maar alleen als jij besluit een andere versie van jezelf wakker te maken. Als je besluit te ontwaken uit je diepe slaap en wilt ontdekken hoe je kunt gaan staan voor wie je werkelijk bent.

Van de week deed mijn dochter iets spannends. Ze had video’s gemaakt en publiceerde haar eerste via YouTube. Ze dacht dat ze doodging! Gelukkig kon ik haar meegeven dat die gevoelens juist willen zeggen dat ze groeit en dat het enige dat is gestorven haar oude ik is. Er is namelijk geen andere manier om je nieuwe ik geboren te laten worden. Daarvoor moet je oude ik sterven. En ja… dan giert de paniek aan alle kanten uit je donder.

 

Doe jij auditie voor die nieuwe rol? De Rol van je Leven?

Komende week start ik met een fantastische groep deelnemers een nieuwe ronde van mijn intensieve live coachingsprogramma ‘Stap in de Rol van je Leven’. Ik heb dit programma gemaakt voor mensen die echt willen breken met de onvrede die hun huidige leven, het ‘spelen van al die vermoeiende rollen’ ze op dagelijkse basis geeft. Die zat zijn van het maar in cirkeltjes blijven ronddraaien en juist gehoor willen geven aan die innerlijke roep, het fluisteren van hun ziel.
Dit programma is voor mensen die diep van binnen voelen of weten dat het écht de bedoeling is om te gaan luisteren en gaan leven vanuit vertrouwen, zodat er zich hele nieuwe dingen kunnen gaan ontvouwen en openbaren.

Ik heb elke keer weer zo’n bewondering voor de mensen die hierin stappen. Te meer omdat ze stuk voor stuk ook denken dat ze doodgaan als ze kiezen voor dit programma. Omdat ze namelijk eigenlijk geen idee hebben wat dit gaat doen en betekenen. Maar ze voelen dat blijven toegeven aan de angst ze juist vasthoudt waar ze nu staan. In frustratie, stress, en een onvervuld gevoel. Terwijl ergens een brandend verlangen gloeit, dat zuurstof nodig heeft om op te laaien.

Deze mensen nemen dus een sprong in het diepe, zonder te zien waar ze neer zullen komen, zonder te weten waar ze aan beginnen. Begrijp je wat een feest dat voor mij is? Want dat is precies wat ik heb gedaan. En wat ik blijf doen, keer op keer, zoals je hopelijk ook merkt in alles wat ik schrijf en tegenwoordig ook vertel (in mijn podcasts). 
En waarom is dit dankbaar werk? Omdat ik met deze mensen een stukje mag oplopen in hun avontuur. Omdat ik ze mag inspireren waar echt leven over gaat. En omdat ik ze mag helpen zich te committeren aan iets waarvan hun hart voelt dat het klopt, maar waarvan hun hoofd ze steeds wil blijven overtuigen dat het toch verstandig is om nog even te wachten, uit te stellen of gewoon lekker te blijven doorgaan zoals het nu is. Want acht… het is toch prima zo eigenlijk?

Weet je wat ik een grote mop vind? Ik zou dit programma helemaal niet gaan draaien. Totdat er ineens 1 mail kwam van iemand die mijn hulp zocht. En ik voelde: Die moet dit programma volgen, dit is precies wat ze nodig heeft. En dus besloot ik spontaan dat het dus de bedoeling was dat ik ging staan voor mijn waarde. Dat ik ging bieden wat ik in huis heb om deze ene persoon te helpen. En wat ze zei was: “Fantastisch! Wanneer beginnen we!?”

Je moet weten dat mijn hoofd zich toen afvroeg: “Ja maar, hoe dan? Je kunt toch geen groepsprogramma starten met maar 1 deelnemer? Met maar 1 geïnteresseerde?” Maar mijn gevoel zei steeds weer: “Komt goed, heb  vertrouwen!”

Pffft…. En dat ben ik dus aan het leren. Dat wil ik steeds dieper leren. En ja hoor… het komt gewoon weer goed. 

Update: de cursus vulde zich. Mogelijk geef ik komend jaar weer een nieuwe ronde. Interesse? Stuur even een mailtje naar support@zoninjeleven.nl als je interesse hebt, dan zetten we je op de ‘interesse-lijst.. 

Reacties van vorige deelnemers: 

“Heb vandaag het eerste gesprek gevoerd over het opzeggen van mijn baan. Ik vind mijn werk niet meer leuk en interessant vindt mijn werkgeluk is dus gebaseerd op een heel dun en breekbaar lijntje. Uiteraard een achtbaan aan emoties, maar ik weet door alles wat ik bij jou geleerd heb dat ik al langer mezelf voor de gek aan het houden ben. Er roept iets in mij, heel hard en ik wilde gewoon niet luisteren. Dank en ik ga zien hoe het zich aan me gaat ontvouwen de komende tijd.” R

“Astrid, wat doe je met me? I dit it! En het voelt nu zo goed :-). Mijn baan is opgezegd. Whaa! Ik ben zo benieuwd naar mijn nieuwe kansen. Wat zou het universum voor me in petto hebben? Dit ik deze stap ooit zou durven nemen had ik een jaar geleden niet durven denken. Dat heb ik te danken aan jou :-). Nogmaals dank! Het voelt nu vrij, en ik heb er vertrouwen in dat er meer geluk in mijn werk komt” J

 Ik wil je bedanken voor de Rol in je Leven, iets wat nu nog letterlijk steeds door-rolt en veel gebracht heeft. Ik luister steeds meer naar waar ik echt iets mee heb en door dat te doen, doe ik dingen die ik een jaar geleden echt nog niet gedaan zou hebben. En het gaat maar door, in mijn nieuwe rol op mijn werk ontmoet ik allemaal nieuwe collega’s die mij triggeren, maar daarmee ook inspireren. Eigenlijk durfde ik alleen maar te hopen dat ik door intensief met de Rol van je Leven mee te gaan doen, ik stappen zou gaan zetten, maar ik echt geloven, dat deed ik nog niet. Dat het ook echt gebeurd is, daar ben ik je superdankbaar voor! Ik ben zoekende op veel vlakken, maar ik kan accepteren dat dat zo blijft en juist alle mooie dingen die nu langskomen geven me veel vertrouwen dat er nog genoeg gaat komen, in welke vorm dan ook. Ik heb het al regelmatig gedacht en opgeschreven, maar wil het nu dus ook rechtstreeks tegen je zeggen: Bedankt voor wat je me geleerd hebt (en ik nog steeds van je leer, ik blijf je volgen)! M

Actueel 2019

Gratis Minicursus Perfectionisme Loslaten

  • Ben je bang om fouten te maken?
  • Werk je hard, maar lijkt het nooit af of goed genoeg?
  • Leg je de lat steeds hoger voor jezelf?
  • Heb je de neiging alles te willen controleren?

 

Dan zul je jezelf enorm herkennen in mijn boek PRIMA is Perfect. Sinds het in 2016 uitkwam is het al 6 keer gedrukt. Duizenden mensen hebben de PRIMA-methode leren kennen, via mijn boek, mijn online programma's en mijn live begeleiding.
Hiermee aan de slag gaan en ontdekken wie je werkelijk bent, maakt dat je meer en meer gaat leven vanuit ontspanning, vertrouwen en plezier

Vanaf 3 september geef ik weer een nieuwe gratis Minicursus Perfectionisme Loslaten.
Doe je mee?
Wil jij ook de eerste stappen zetten?
Deze minicursus was voor zoveel deelnemers een grote stap in zoveel positieve veranderingen in hun leven!  En deze kans ligt hier nu voor jou.

Klik hier voor meer informatie en om je aan te melden.

 

Pin It on Pinterest