Wij mensen zijn van nature vooral bang. En een crisis is slecht nieuws, toch? Daar ben ik het niet mee eens. Natuurlijk in individuele gevallen gaat er lijden gepaard met elke crisis. Maar lijden hoort bij het leven. Ik zie de crisis waar we ons momenteel met zijn allen in bevinden dan ook graag vanuit een breder perspectief. En daardoor positiever dan menigeen als ik het zo om me heen zie en hoor. Ik zal het uitleggen.

Voor mij is het al heel lang een teken aan de wand dat al die overwerkte, angstige en depressieve mensen van de laatste jaren een uiting zijn van dat er iets niet klopt in onze samenleving. Ook heb ik eigenlijk altijd moeite gehad met stempeltjes, diagnoses en etiketten. Ik heb nooit geloofd dat er in de kern met ons mensen iets mis is. Dat voelde voor mij altijd als aangeleerd en aangepraat. Mijn hart breekt als ik zie hoeveel mensen, groot en klein een etiket krijgen en vervolgens een pot met pillen.

Goedgelovig als we zijn, zijn we daar op grote schaal ingetrapt. Een angstig mens staat niet in zijn kracht. Die kun je van alles wijs maken.

Aan de hand van de piramide van Hawkins kun je dit gemakkelijk zien. Angst zit in rood.

(Wegens copyright mag ik de afbeelding hier niet plaatsen, maar als je ‘piramide van Hawkins googelt, vind je de afbeelding.) 

 

En wat zie je nu juist in deze tijd, 2020, dankzij de Coronacrisis extra heftig gebeuren? De angst wordt erin geramd. Je wordt er overal mee geconfronteerd. Het wordt zichtbaar gemaakt. 1,5 meter. Mondkapjes. Persconferenties met cijfers.

Resultaat. Steeds meer angst. Meer neerslachtigheid. Meer wantrouwen. Meer agressie. Onze diepste emoties worden getriggerd en komen naar boven en worden zichtbaar. Uitgelokt door het virus. Het virus is de aanleiding, maar er komen allerlei oude en diep verstopt angsten mee naar boven. Dankjewel Corona!

Ja, dankjewel. Want het is een kans. Een uitnodiging om hier eens goed naar te kijken en onze pijnen te helen. Ineens wordt het pijnlijk duidelijk dat we als de dood zijn voor de dood. En dat we er alles aan willen doen om te blijven leven. Terwijl heel veel mensen eigenlijk vooral aan het overleven waren. En het helemaal niet zo heel erg naar hun zin hadden.

Ik vind dat heel apart en tegelijkertijd suuuuper interessant. En ik zie deze hele crisis dan ook – en dat klinkt misschien raar – als een enorme kans om op te schonen en ons bewustzijn te verhogen. Een kans om onze diepste angsten aan te kijken en oud verdriet en pijn los te laten. Zodat we lichter doorkunnen. Zodat we in contact komen met wie we werkelijk zijn, voorbij de aangeprate bullshit.

Excusez le mot, maar ik geloof echt dat we zo ongelofelijk meegenomen zijn in een collectieve hypnose, dat we zo ver van onze ware natuur verwijderd zijn geraakt, dat we aan de vooravond staan van een koude, kille (1,5m?) samenleving. Waarin vadertje staat stap voor stap en steeds vergaander bepaald wat goed voor ons is.

Kunnen wij lekker doorgaan met overleven.
Eh…. wacht eens even. Zonder vrijheid overleven? Of leven in vrijheid? Wat wil jij?

Ik gruwel van het eerste en ik ga aan van het tweede. Als het niet in vrijheid kan, hebben we het in mijn vocabulaire hoogstens over overleven en niet over leven.

Na het voorgaande zou je het misschien niet zeggen, maar toch ben ik zeer positief gestemd. Ik zie steeds meer mensen die zich achter hun oren krabben en zich afvragen wat er gebeurt, stap voor stap. En ik vind dat een goed teken. Hoe kan het verkeerd zijn als je zelf vragen stelt en gaat nadenken? En bedenken en voelen wat goed is voor jou?

Dat wakker worden is een apart iets. Dat moet je uiteindelijk zelf doen. Je moet zelf ontdekken wat jouw waarheid is. Dat is heel subjectief. En het vergt moed om op ontdekkingstocht te gaan en verder te durven kijken want ook dat triggert van alles. Ineens zijn dingen misschien anders dan je dacht? Dat voelt niet alleen onbekend, maar vaak ook bedreigend. Dus weer: ANGST!

Voor ieder is er een unieke tijd waarop dat ontwaken gebeurt. Misschien gebeurt dat niet in dit leven. Ook helemaal prima. En ook het tempo is een individueel proces. Maar wakkerder word je sowieso nooit door te kopiëren wat de grote massa doet. Want veranderingen komen nooit van de massa. Maar van de outsiders. Van de enkelingen. Van het kleine clubje dat gestaag uitgroeit tot een grotere groep.

Misschien voel jij je net als ik al jaren een lone rider. Iemand die eigenlijk diep in zijn hart zich nét anders voelt dan de rest. Of het liefst zijn eigen plan zou willen trekken. Omdat je dingen ziet. Of voelt. Of weet. Die je niet uit kunt leggen. Of waarvan je bang bent dat ze tegen je gebruikt worden als je ze uitspreekt.

Perfectionisme, het gevoel van ‘ik ben niet goed genoeg, wie ben ik nou’ is in zo’n geval een extra reden om je gedeisd te houden. Om je niet uit te spreken. Om niet je eigen pad te kiezen. Want de mens wil toch wel heel graag bij de rest horen. Aardig gevonden worden. Dus dan ga je je aanpassen.

Maar wat als in dat ‘andere’, dat wat jij misschien zelf veroordeelt of afkeurt nou juist jouw goud schuilt? Dat wanneer je voor jezelf gaat staan je op dat vlak juist in dit leven jouw waarde met de wereld kunt delen? Simpelweg door die persoon te zijn? Die authentieke versie van jezelf? Dat vraagt wel van je om eerlijk te zijn. Te kijken waar je een masker draagt en rollen speelt die niet meer bij je passen. Het vraagt om je angsten, je perfectionisme, onder ogen te komen en te omarmen. Want dan laat het jou los.

Weet je, aan jou de keuze. Altijd. Je kunt je ook blijven aanpassen, misschien ben je daar zo langzamerhand ook echt een meester in geworden. Misschien word je gezien als die slimme, die sterke, die persoon die alles aan kan of die altijd zo gewaardeerd wordt omdat ze zo voor anderen klaarstaat. Maar het is goed om je te realiseren dat dit gedrag ervoor zorgt dat jij je ware voldoening, je levensgeluk niet of nauwelijks zult voelen.

Dat is toch verdrietig? Het idee dat je jaar na jaar een leven leidt dat niet jouw leven is? Om te voldoen aan picture perfect? Van jezelf of van ‘die ander’?
Wordt het niet tijd om een serieus te kijken of je dat nog wel langer wilt? Of liever nog. Tijd om eens serieus schoon schip te maken met de oude programmeringen en te gaan voor wat jij wilt? Te leven zoals jij werkelijk bent? Als jezelf?

Plastic fantastic is passé

 

Deze tijd vraagt erom. Onze aarde vraagt erom. De plastic fantastic fase heeft zijn beste tijd gehad. We prikken er steeds meer doorheen. Gelukkig maar. Die plastic soep is giftig!
Maar nieuwe ideeën, een frisse wind vraagt om mensen die in verbinding zijn met zichzelf.

Nieuwe systemen, ander onderwijs, holistische gezondheidszorg, eerlijkere verdeling van middelen, etc. kunnen ook alleen maar goed neergezet worden vanuit zo’n hoger bewustzijn. De rationele tijd is ook ten einde. Ratio is niet fout. Maar als we alles rationaliseren, gaat het wel fout. Tijd voor het hart. Tijd voor intuitie. Tijd voor gevoel. Evenwicht tussen de rechter- en de linkerhersenhelft.

Dit s de achtergrond van mijn nieuwe programma: Stap in de Rol van je Leven. Om mensen die allang van binnen voelen dat dingen anders moeten kunnen en die zelf ook anders willen te ondersteunen in dat proces. Want dingen worden pas anders als je eerst zelf van binnenuit verandert.

Wil je er meer over lezen, surf dan naar deze pagina. 

En raakt het je, dan zou ik zeggen: Meld je aan. Omdat het de eerste keer is dat ik dit programma online aanbied, kun je nu meedoen voor een prachtig aanbod. Bovendien kun je in kleine termijnen betalen.

Heb je vragen, mail me dan. Dan ga ik daar graag op in. Voor nu wens ik je veel leesplezier en een hele fijne dag.
En natuurlijk hoop ik: tot 1 september bij Stap in de Rol van je Leven.

Actueel

Nazomerproject 'Sunny Side Up 2021'

De zomer(vakantie) is (bijna) voorbij en je merkt hoe moeilijk het is om de zorgeloosheid vast te houden. Anderhalf jaar verwarring, angst en chaos hebben hun tol geëist en dat is natuurlijk niet zomaar weg met een paar dagen of weekjes afleiding.

Overal om je heen zie en voel je zwaarte, angst, verwoesting. Het kost moeite om je daardoor niet uit het veld te laten slaan.

Hoe gaat het najaar eruit zien? Wat staat ons komende maanden allemaal nog te wachten? Nog meer angst? Nog meer verdeeldheid en oordelen? Nog meer conflicten, branden, overstromingen?

Ja, het hoort er vast allemaal bij, maar dat wil niet zeggen dat je er af en toe niet moedeloos van wordt. Hoe hou je dit vol? 

Sunny Side Up

Zelf ben ik nét terug van een heerlijke vakantie in de zon. En ook ik merk het contrast tussen daar en weer terug hier. Tussen het lichte, luchtige leven en 'de realiteit' van alledag.

Bijna liet ik me naar beneden trekken door de waan van de dag. Tot ik bedacht: "Maar wacht eens even. Ik heb een keuze!" Immers: Dé toekomst bestaat niet. Net zo min als dé realiteit. Wel heeft iedereen een persoonlijke realiteit. En hoe jij die ervaart, daar heb je zo ongelofelijk veel invloed op.

Hoe? Dat is een kwestie van bewust(er) zijn en bewust(er) worden. Oftewel:

  • Afscheid durven nemen van wat je denkt te weten;
  • Je openstellen voor nieuwe kennis, informatie en manieren van doen;
  • Breken met oude patronen, niet langer blijven doen wat je denkt dat hoort of moet;
  • Je energie verhogen door je ballast op te ruimen zodat je verlangens en dromen aan het woord kunnen komen.

Jouw nieuwe wereld, die is er. Nu al. Precies waar jij bent. De nieuwe mogelijkheden in je wereld zijn er ook al. Ergens. De vraag is: Ervaar jij het al? Of bevindt dit zich nog buiten jouw realiteit?

Laten we komende weken gebruiken om meer en meer licht in jou en jouw realiteit te brengen. Door te doen wat aandacht vraagt en nodig is. En door te focussen op waar je hart van gaat dansen. Zodat jij door die deur kunt stappen en ervaren:

Yes ... ik leef met mijn leven met de Sunny Side Up!

Op maandag 23 augustus start ik in De Zonnebank met Sunny Side Up, zoals het er nu naar uitziet een project van ruim 6 weken (tot 1 oktober).

Wanneer je wilt kiezen voor meer licht, betekent dit automatisch dat er ook meer duisternis aan het licht zal komen. Dat is pittig. Om hier doorheen te werken vergt moed, vertrouwen, geduld, zelfcompassie en doorzettingsvermogen.

Hoe fijn is het als je dat niet alleen hoeft te doen? Ik ben er voor je in De Zonnebank, net als al die andere gecommitteerde, enthousiaste, liefdevolle ondersteunende Zonnebankers.

Doe je mee?

Sluit je aan bij de Zon in je Leven Podcast Community en ontvang dit audiobook

PRIMA is Perfect
Jij bent Perfect
En als je dat leert v o e l e n
Schijnt de Zon
Iedere dag!

Zo start ik meestal mijn podcast. Sinds juni 2018 maak ik vrijwel wekelijks een nieuwe aflevering, soms vaker. Ik vind het belangrijk om je te doen beseffen dat alles staat en valt met echt durven voelen wat er in je omgaat. Onder ogen durven zien dat je last hebt van angst en onzekerheden (perfectionisme). Dat leren voelen. En daar helemaal oké mee leren zijn. Voor velen een enorme uitdaging! Want we worden geprogrammeerd om vooral vanuit onze ratio te leven en onze gevoelens en emoties te begraven. 

Ik laat jou graag via mijn persoonlijke verhalen en ervaringen zien (of beter gezegd horen in dit geval) op hoeveel vlakken jij het jezelf moeilijk maakt in je leven. En hoe het anders kan.

Wil jij al luisterend bewuster worden? Zowel van jezelf, wie jij bent, maar ook van wat er momenteel allemaal speelt in de wereld en wat jouw plek binnen dat geheel is?  Abonneer je dan nu op mijn podcast en mis geen aflevering!

Pin It on Pinterest