Wij mensen zijn van nature vooral bang. En een crisis is slecht nieuws, toch? Daar ben ik het niet mee eens. Natuurlijk in individuele gevallen gaat er lijden gepaard met elke crisis. Maar lijden hoort bij het leven. Ik zie de crisis waar we ons momenteel met zijn allen in bevinden dan ook graag vanuit een breder perspectief. En daardoor positiever dan menigeen als ik het zo om me heen zie en hoor. Ik zal het uitleggen.

Voor mij is het al heel lang een teken aan de wand dat al die overwerkte, angstige en depressieve mensen van de laatste jaren een uiting zijn van dat er iets niet klopt in onze samenleving. Ook heb ik eigenlijk altijd moeite gehad met stempeltjes, diagnoses en etiketten. Ik heb nooit geloofd dat er in de kern met ons mensen iets mis is. Dat voelde voor mij altijd als aangeleerd en aangepraat. Mijn hart breekt als ik zie hoeveel mensen, groot en klein een etiket krijgen en vervolgens een pot met pillen.

Goedgelovig als we zijn, zijn we daar op grote schaal ingetrapt. Een angstig mens staat niet in zijn kracht. Die kun je van alles wijs maken.

Aan de hand van de piramide van Hawkins kun je dit gemakkelijk zien. Angst zit in rood.

(Wegens copyright mag ik de afbeelding hier niet plaatsen, maar als je ‘piramide van Hawkins googelt, vind je de afbeelding.) 

 

En wat zie je nu juist in deze tijd, 2020, dankzij de Coronacrisis extra heftig gebeuren? De angst wordt erin geramd. Je wordt er overal mee geconfronteerd. Het wordt zichtbaar gemaakt. 1,5 meter. Mondkapjes. Persconferenties met cijfers.

Resultaat. Steeds meer angst. Meer neerslachtigheid. Meer wantrouwen. Meer agressie. Onze diepste emoties worden getriggerd en komen naar boven en worden zichtbaar. Uitgelokt door het virus. Het virus is de aanleiding, maar er komen allerlei oude en diep verstopt angsten mee naar boven. Dankjewel Corona!

Ja, dankjewel. Want het is een kans. Een uitnodiging om hier eens goed naar te kijken en onze pijnen te helen. Ineens wordt het pijnlijk duidelijk dat we als de dood zijn voor de dood. En dat we er alles aan willen doen om te blijven leven. Terwijl heel veel mensen eigenlijk vooral aan het overleven waren. En het helemaal niet zo heel erg naar hun zin hadden.

Ik vind dat heel apart en tegelijkertijd suuuuper interessant. En ik zie deze hele crisis dan ook – en dat klinkt misschien raar – als een enorme kans om op te schonen en ons bewustzijn te verhogen. Een kans om onze diepste angsten aan te kijken en oud verdriet en pijn los te laten. Zodat we lichter doorkunnen. Zodat we in contact komen met wie we werkelijk zijn, voorbij de aangeprate bullshit.

Excusez le mot, maar ik geloof echt dat we zo ongelofelijk meegenomen zijn in een collectieve hypnose, dat we zo ver van onze ware natuur verwijderd zijn geraakt, dat we aan de vooravond staan van een koude, kille (1,5m?) samenleving. Waarin vadertje staat stap voor stap en steeds vergaander bepaald wat goed voor ons is.

Kunnen wij lekker doorgaan met overleven.
Eh…. wacht eens even. Zonder vrijheid overleven? Of leven in vrijheid? Wat wil jij?

Ik gruwel van het eerste en ik ga aan van het tweede. Als het niet in vrijheid kan, hebben we het in mijn vocabulaire hoogstens over overleven en niet over leven.

Na het voorgaande zou je het misschien niet zeggen, maar toch ben ik zeer positief gestemd. Ik zie steeds meer mensen die zich achter hun oren krabben en zich afvragen wat er gebeurt, stap voor stap. En ik vind dat een goed teken. Hoe kan het verkeerd zijn als je zelf vragen stelt en gaat nadenken? En bedenken en voelen wat goed is voor jou?

Dat wakker worden is een apart iets. Dat moet je uiteindelijk zelf doen. Je moet zelf ontdekken wat jouw waarheid is. Dat is heel subjectief. En het vergt moed om op ontdekkingstocht te gaan en verder te durven kijken want ook dat triggert van alles. Ineens zijn dingen misschien anders dan je dacht? Dat voelt niet alleen onbekend, maar vaak ook bedreigend. Dus weer: ANGST!

Voor ieder is er een unieke tijd waarop dat ontwaken gebeurt. Misschien gebeurt dat niet in dit leven. Ook helemaal prima. En ook het tempo is een individueel proces. Maar wakkerder word je sowieso nooit door te kopiëren wat de grote massa doet. Want veranderingen komen nooit van de massa. Maar van de outsiders. Van de enkelingen. Van het kleine clubje dat gestaag uitgroeit tot een grotere groep.

Misschien voel jij je net als ik al jaren een lone rider. Iemand die eigenlijk diep in zijn hart zich nét anders voelt dan de rest. Of het liefst zijn eigen plan zou willen trekken. Omdat je dingen ziet. Of voelt. Of weet. Die je niet uit kunt leggen. Of waarvan je bang bent dat ze tegen je gebruikt worden als je ze uitspreekt.

Perfectionisme, het gevoel van ‘ik ben niet goed genoeg, wie ben ik nou’ is in zo’n geval een extra reden om je gedeisd te houden. Om je niet uit te spreken. Om niet je eigen pad te kiezen. Want de mens wil toch wel heel graag bij de rest horen. Aardig gevonden worden. Dus dan ga je je aanpassen.

Maar wat als in dat ‘andere’, dat wat jij misschien zelf veroordeelt of afkeurt nou juist jouw goud schuilt? Dat wanneer je voor jezelf gaat staan je op dat vlak juist in dit leven jouw waarde met de wereld kunt delen? Simpelweg door die persoon te zijn? Die authentieke versie van jezelf? Dat vraagt wel van je om eerlijk te zijn. Te kijken waar je een masker draagt en rollen speelt die niet meer bij je passen. Het vraagt om je angsten, je perfectionisme, onder ogen te komen en te omarmen. Want dan laat het jou los.

Weet je, aan jou de keuze. Altijd. Je kunt je ook blijven aanpassen, misschien ben je daar zo langzamerhand ook echt een meester in geworden. Misschien word je gezien als die slimme, die sterke, die persoon die alles aan kan of die altijd zo gewaardeerd wordt omdat ze zo voor anderen klaarstaat. Maar het is goed om je te realiseren dat dit gedrag ervoor zorgt dat jij je ware voldoening, je levensgeluk niet of nauwelijks zult voelen.

Dat is toch verdrietig? Het idee dat je jaar na jaar een leven leidt dat niet jouw leven is? Om te voldoen aan picture perfect? Van jezelf of van ‘die ander’?
Wordt het niet tijd om een serieus te kijken of je dat nog wel langer wilt? Of liever nog. Tijd om eens serieus schoon schip te maken met de oude programmeringen en te gaan voor wat jij wilt? Te leven zoals jij werkelijk bent? Als jezelf?

Plastic fantastic is passé

 

Deze tijd vraagt erom. Onze aarde vraagt erom. De plastic fantastic fase heeft zijn beste tijd gehad. We prikken er steeds meer doorheen. Gelukkig maar. Die plastic soep is giftig!
Maar nieuwe ideeën, een frisse wind vraagt om mensen die in verbinding zijn met zichzelf.

Nieuwe systemen, ander onderwijs, holistische gezondheidszorg, eerlijkere verdeling van middelen, etc. kunnen ook alleen maar goed neergezet worden vanuit zo’n hoger bewustzijn. De rationele tijd is ook ten einde. Ratio is niet fout. Maar als we alles rationaliseren, gaat het wel fout. Tijd voor het hart. Tijd voor intuitie. Tijd voor gevoel. Evenwicht tussen de rechter- en de linkerhersenhelft.

Dit s de achtergrond van mijn nieuwe programma: Stap in de Rol van je Leven. Om mensen die allang van binnen voelen dat dingen anders moeten kunnen en die zelf ook anders willen te ondersteunen in dat proces. Want dingen worden pas anders als je eerst zelf van binnenuit verandert.

Wil je er meer over lezen, surf dan naar deze pagina. 

En raakt het je, dan zou ik zeggen: Meld je aan. Omdat het de eerste keer is dat ik dit programma online aanbied, kun je nu meedoen voor een prachtig aanbod. Bovendien kun je in kleine termijnen betalen.

Heb je vragen, mail me dan. Dan ga ik daar graag op in. Voor nu wens ik je veel leesplezier en een hele fijne dag.
En natuurlijk hoop ik: tot 1 september bij Stap in de Rol van je Leven.

Actueel

Nieuwe Community 

PRIMA is Perfect was jarenlang mijn motto. En wat heeft het me veel gebracht. Maar het leven gaat door. Groei gaat door. Inzichten gaan door. 

Omdat PRIMA is Perfect niet meer helemaal de lading dekt, ben ik momenteel bezig om met een frisse blik naar mijn business te kijken. Daar komt straks ook een nieuwe vlag bij, maar die heb ik nog niet helder. PRIMA is Perfect valt daar dan nog steeds onder.... maar welke kant gaat ie op wapperen?

Vooralsnog heb ik dit bedacht: Alles is Perfect. Dat is dan ook meteen de nieuwe naam van de Community die ik een paar weken geleden heb gestart om mijn hersenspinsels en inspiratie te delen. 

Hoezo: Alles is Perfect?!!???

Als je zegt: "Astrid, waar héb je het over!?" dan snap ik die reactie helemaal. En toch meen ik het en voel ik het ook zo.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen pijn bestaat, geen strijd, geen verdriet, geen onrecht. Maar ik heb afgelopen jaren heel intens mogen ervaren dat het Universum vanuit menselijk mierenperspectiefje niet te bevatten is. Hoe hard we ook proberen dat te ontkennen en doen alsof wij heer en meester zijn hier op aarde. 

Dit inzien betekent: bye bye controledrang en hello overgave en vertrouwen. Lifechanging voor mij! 

Momenteel werk ik aan een nieuwe website en nieuw aanbod zodat ik dit veel beter aan je kan uitleggen en mijn ervaring met jou kan delen en je kan helpen om ook steeds meer zo in het leven te leren staan:
Vol plezier en vertrouwen, als een blij en onbevangen kind. 

Wil je hier nu al van proeven? Word dan lid van mijn nieuwe Community "Alles is Perfect". 

100 dagen Oncomfortabel Lang Mediteren 2022

Ik ga net als in 2019 - weer een challenge met mezelf aan: 100 dagen achter elkaar mediteren. Oncomfortabel lang. 

Toen heeft het me heel veel gebracht, al ben ik toen na 17 dagen gestopt met mijn filmpjes, omdat ik tijd nodig had om alles te integreren. Ik ben benieuwd naar deze nieuwe ronde. En ... jij kunt gewoon aanhaken als je wilt. In deze video vertel ik je meer!

Wil je meer weten over deze Challenge en hoe je kunt meedoen?
Klik dan hier!

Groei is geen hoofdzaak! Jouw groeidiamanten zitten in je lijf!

Jarenlang heb ik me verdiept in mindset. In de werking van ons brein. Saboterende patronen opruimen. En ik zag al dat VOELEN eigenlijk het voornaamste was. En voor velen het allerengste om te durven doen.

Afgelopen 2 jaar heb ik me 'voelenderwijs' door een grote persoonlijke crisis heengeslagen. Gelukkig had ik al heel veel training gehad de jaren daarvoor, wat maakt dat ik in relatief korte tijd enorme transformaties heb ervaren.

En nu weet ik zeker: Voelen, datgene waar we het allerbangst voor zijn is de sleutel tot groei. En ik wil dolgraag dat we dit vol enthousiasme aandurven.

Als je het nooit geleerd hebt en je kent het niet, dan ben je er bang voor. Dan ga je het liever uit de weg. En daarmee ontzeg je jezelf eigenlijk het Leven zelf. Want wat je hier te doen hebt als mens is nou juist precies dit: Voelen. Ervaren. Alles. Helemaal. 

Drie jaar geleden startte ik mijn online academie: De Zonnebank met prachtige online programma's. Maar wat momenteel het allerbelangrijkste onderdeel van de Zonnebank is, zijn de wekelijkse Zooms, waarin ik samen met de deelnemers die spanningsvelden opzoek. De emoties die zo diep zitten, de angsten waar ze bang voor zijn.

 

En elke week weer gebeuren er wonderen. Ontladingen. Eigenlijk heel zacht en simpel. Dat je denkt: Was ik HIER NOU AL DIE TIJD BANG VOOR??? Heb ik me hierdoor jarenlang laten tegenhouden???? 

Wil je het ervaren? Je bent van harte welkom. Voor 70 euro ben je een maand lid tot wederopzegging en dat laatste kun je elke maand doen.  

Pin It on Pinterest