Misschien droom je nog steeds, stilletjes …
Van wat je EIGENLIJK wit.
Maar beland je elke keer weer
met een schok in ‘de realiteit’.
 
Ieder kind droomt.
Helaas wordt het er vaak al heel vroeg uitgeramd.
Thuis of op school.
 
Maar het leven werkt voor je, niet tegen je.
Tijdens mijn paniekaanvallen, voelde dat niet zo.
Maar de angst, stress en paniek zetten me wel in beweging.
 
Want ik ging noodgedwongen op zoek naar antwoorden.
Ik ontdekte dat ik een schim was van mezelf.
Dat mijn dromen waren veranderd in ‘to do’-lijstjes.
Waslijsten waar geen eind aan kwam.
Omdat ze sneller aangroeiden dan ik kon afstrepen.
 
Ik begon steeds meer te zuchten en steunen.
Mijn blik werd steeds vijandiger, angstiger, verwijtender.
Ik gaf alles en iedereen de schuld.
Waarom hield niemand rekening met mijn behoeften en verlangens?
Het enige waar ik überhaupt nog naar verlangde: RUST!
 

Het leven had voor mij alle glans verloren …

Terugkijkend is het zo helder, zo logisch, zo eenvoudig!

Wat je jezelf niet geeft, kun je niet ontvangen.
 
Als je jezelf geen rust gunt, lijkt het alsof de hele wereld aan je trekt.
Maar wie doet dat?
Jijzelf!
 
Als je jezelf niet serieus neemt, kun je wel boos worden dat ze je niet zien of horen.
Maar aan wie ligt dat?
Aan jezelf.
 
Als jij je dromen niet voedt, maar blijft hangen in wat moet, lijken dromen irrealistisch.
Maar wie is irrealistisch?
Jijzelf!
 
We creëren alles zelf.
We zijn tot zoveel in staat.
Maar zijn de verbinding met onszelf verloren.
 
Dromen zijn er niet voor niets.
Ze zijn bedoeld om serieus te nemen.
Ze geven aan waartoe we in staat zijn.
 
Maar… ze vragen wel dat je anders naar jezelf gaat kijken.
Jezelf gaat zien voor wie je werkelijk bent.
Jezelf gaat steunen in plaats van veroordelen.
Jezelf de ruimte geeft in plaats van beknelt.
 
Ooit kreeg je het gevoel: Ik ben niet goed genoeg.
En vanaf toen besloot je: Dit gevoel wil ik nooit meer.
Dit doet te veel pijn.
 
Er zijn zoveel manieren om die pijn te vermijden.
Daar ben je behoorlijk goed in geworden.
Maar dat is geen leven.
Al voelt het inmiddels als je realiteit.
Geen wonder dat je daaraan wilt ontsnappen.
 
Maar, je kunt NOOIT aan JEZELF ontsnappen.
En als je wist wie je werkelijk bent, zou je snappen waarom.
En het niet eens meer willen.
 
Dan zou je juist jezelf omarmen.
Gaan staan voor wie je werkelijk bent.
En gaan doen waar je blij van wordt.
 
Wie je werkelijk bent … is nauwelijks te bevatten.
Dat geldt niet alleen voor jou, maar voor ieder van ons.
 
En iedereen die zich dit herinnert, hoeft nergens meer naartoe.
En ook nergens meer vanaf.
Die is overal en altijd volledig op zijn plek.
 
Rust! Plezier! Voldoening! En Verbinding!
 
Wat wil een mens nog meer?
 

Herken jij dit?

Wil jij het ook anders?
Voel je dat je er alleen niet uitkomt?
Ben jij al lang gestopt met dromen?
Wil je het liefst ook ontsnappen uit deze B-film?
 
Het kan!
Je kunt de magie weer terugbrengen in je leven.
Zijn wie je werkelijk bent.
Doen wat je wilt doen.
Leven vanuit rust, plezier, voldoening en verbinding.
 

Pin It on Pinterest